• Ravelry
  • WeitherGeisha
    The WeatherPixie
  • Loans that change lives

Laatste reacties

  • Lin Gaaf, dat appartement. Leuk
  • Carla Wat een leuke teckel! Heb je
  • Cassandra Beautiful! You'll always be
  • Corrie Mooie foto,s , die ekster bi
  • els Hallo Wat ontzettend leuk!!
  • nichT Uhh, dat wordt niets hoor, i
  • Lin Hou je niet van de herfst en
  • reisreus Ik kan natuurlijk ook gewoon
  • nichT Wat een klus.. succes! ( enn
  • Manlief Wat een spontane ideeen voor
Neem inhoud van deze site over (XML)
Mijn foto

november 2009

ma di wo do vr za zo
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            
web-log.nl, powered by TypePad

18 november 2009

Berlin

Berlijn, dat is waar ik vorige week was en ik was daar niet alleen. Samen met ouders, zussen met vrienden, nicht, neef en manlief vertoefden we 4 dagen in deze leuke stad. Na 6 uur rijden kwamen we allemaal zo'n beetje tegelijkertijd aan bij het appartement. Een geweldige loft, heel ruim in een oud fabriekspand. Een perfecte uitvalsbasis voor deze trip. We maakten een Trabi Safari, wat een hele belevenis werd. Manlief zou rijden maar paste met zijn lange benen niet achter het stuur, waardoor ik de honeurs waar moest nemen en achter het historische stuurwiel kon plaatsnemen. Schakelen bleek een uitdaging en ook de richtingaanwijzer had een gebruiksaanwijzing. Gas, rem en koppeling zaten gelukkig op de gebruikelijke plek en het typische trabi parfum hing al snel in de lucht. In kolonne maakten we aldus een tour door de stad. Verder werd er veel gelopen, heel veel gelopen, maar ook met de U-Bahn en S-Bahn rondgereden. Eten deden we ook zeer regelmatig en kijken naar al het moois. Voor mij was het de eerste keer in deze stad, en ik wilde dan ook alle highlights zien, dit bleken er te veel. Op de terugweg naar huis bezochten we nog Potsdam met het Park Sans Souci waar prachtige paleizen te bewonderen zijn. Hier bleek de tijd ook te kort, alle reden dus om nog eens terug te gaan. Ik laat u achter met heel veel foto's om te bekijken.

Berlin

8 november 2009

Navajo

In de grote leegtes van Arizona kwamen we Douglas Yazzie tegen, een kunstenaar met pentekeningen geinspireerd door de omgeving. We praatten een tijdje met hem en bekeken zijn kunst. We vonden het perfecte schilderij dat op de nog kale muur van het trappengat zou passen. Goed ingepakt namen we het mee op onze verdere reis door de USA. Eenmaal thuis brachten we het naar onze vaste inlijster die het van een mooie lijst voorzag, en nu ... nu hangt het dan op die kale muur in het trappengat.

Dsc03147 Dsc03517 Dsc03516

7 november 2009

Topje

Dit garen kocht ik voor een ander project. Hiervoor zou het gecombineerd moeten worden met een andere kleur, ik bestelde het via Internet en bij aankomst bleek de kleurcombi helemaal niet mooi te zijn. Ik bestelde een andere kleur voor het oorspronkelijke project en bedacht wat ik met dit garen zou kunnen doen. Dit patroon is het geworden en nu is het topje klaar. Kan ik nu beginnen met het project waar het allemaal mee begon.

Dsc03508 Dsc03512

31 oktober 2009

Geuzenbos

Behoefte aan frisse lucht deed ons besluiten naar het Geuzenbos te gaan. Een natuurgebied te noorden van Halfweg, waar we in een half uur naar toe fietsten. We parkeerden de fietsen tegen het toegangshek en liepen de dijk op waar schapen ons op hun hoede aankeken, vliegtuigen vlogen over en eenmaal van de dijk af liepen we een kudde Konikspaarden tegen het lijf. We klommen over een hek en liepen over enge bruggetjes het water over. Na wat geritsel en gekraak te horen stonden we ineens oog in oog met een Schotse Hooglander, in totaal bleken er 7 te grazen. Verder liepen we door een bossig gebied terug naar de fiets. 3 Uur lang in de frisse lucht maakte de warme chocomelk bij thuiskomst extra aangenaam.

Geuzenbos

27 oktober 2009

Wrecking Ball

Een heel nieuwe song. Speciaal voor de concerten in het Giants Stadium, dat binnenkort wordt afgebroken, schreef Bruce dit lied.

26 oktober 2009

Handschoenen

Dsc03456_2 Het is niet langer te ontkennen, het is herfst. Logisch gevolg dat de winter zich ook snel zal aandienen. Twee jaargetijden waar ik niet echt op zit te wachten, maar te veranderen is het niet. Dan maar beter goed voorbereid. Een nieuwe jas werd gekocht en nu is het tijd voor bijpassende handschoenen, sjaal, muts. Om met de handschoenen te beginnen kocht ik het boekje 'Not just more socks', met daarin 'n heel leuk patroon voor warme handen. Wol werd ook meteen meegenomen, alles wat ik nu nog nodig heb is tijd om ze te maken. Daar zijn natuurlijk die lange donkere avonden voor uitgevonden.

24 oktober 2009

Elephant Parade Amsterdam

Al weken staat her en der door de stad menig olifantenbeeld tentoongesteld. De beelden zijn gemaakt door diverse binnen en buitenlandse kunstenaars voor het behoud van de Aziatische Olifant. Op de fiets had ik er al diverse gezien, maar niet de tijd gehad om er goed naar te kijken. Gisteren ging ik dan in gezelschap van paps en mams, gewapend met camera op zoek naar de olifanten. We kwamen zeer kleurrijke exemplaren tegen, maar ook wat minder extroverte. Erg leuk om te zien hoe verschillende mensen een zelfde olifant totaal anders kunnen maken. Meer dan honderd staan er door de stad heen, wij zagen slechts zo'n kwart daarvan. Voor mij reden om binnenkort nog eens door de stad te trekken om de andere exemplaren te bekijken. Het kan nog t/m 31 oktober, heel veel tijd is er dus niet meer.

Elephant Parade

20 oktober 2009

Buurpoes

De dames poes zijn heel druk, druk met buurpoes N. Buurpoes N. is nog maar een paar maanden oud en weet nog niet zo goed wat hoort en wat niet. Zo staat ze regelmatig voor onze voordeur te praten dat ze naar binnen wil, denkt dat onze plantenborders van haar zijn en sinds kort is ze van mening dat de schutting en de daaraan hangende plantenbakken haar territorium zijn. Vooral met dit laatste feit zijn de dames poes druk, want dit is toch echt hun achtertuin, hun schutting en dus hun terrein. Hoe lang zal het duren voordat buurpoes N. dit door heeft?

Dsc03382 Dsc03381

18 oktober 2009

Amsterdam Marathon

Vandaag is de Amsterdam Marathon verlopen, 42 lange km's hardlopen door de stad. Iets waar ik persoonlijk niet aan moet denken, maar heel veel mensen denken daar anders over en zo ook onze vriend R. Wij togen per fiets naar het parcours om daar support activiteiten te verrichten. Bij de Overtoom kwamen we tot stilstand en zagen menig renner voorbij komen. Op dit punt hoefden ze nog maar 1 km., reden voor sommige om dat laatste beetje energie eruit te halen en een extra spurt te geven. Anderen konden niet meer en kwamen lopend, strompelend, spugend, schreeuwend en kreunend voorbij.De marathon wordt op geheel vrijwillige basis gelopen, wat bezield ze toch? Ik klapte m'n handen zeer om iedereen aan te moedigen, van de renners kreeg ik hiervoor meerdere malen een duim omhoog, een glimlach of zelfs applaus terug. Vriend R. was er ineens en liep als een zonnetje voorbij, te snel voor mij om er een foto van te maken. We sprongen op de fiets en reden naar het Olympisch Stadion om hem daar nog eens te zien, maar hij was weer te snel. De groep renners die met medaille en plastic zak om naar buiten kwamen was zo groot dat het moeilijk is om iemand te herkennen. De renners wacht een banaan of sinaasappel en de eeuwige roem. Hulde voor deze prestatie, in het bijzonder aan vriend R. die de marathon in iets meer dan 4 uur aflegde, diepe buiging.

Marathon Amsterdam

14 oktober 2009

Slofjes

Slofjes_001_2 Voor de pas geboren kleindochter van collega F. breide ik deze slofjes. Ben benieuwd of die kleine baby voetjes hier in passen.

13 oktober 2009

Crowd Surfen

De afgelopen weken hebben Bruce en de E Street Band 5 optredens gegeven in het Giant Stadium, East Rutherford, New Jersey. Incl. deze shows hebben ze in totaal 24 keer opgetreden in dit station en met het laatste concert van 9 oktober is het ook gelijk de laatste show ooit hier, het stadion wordt nl. binnenkort afgebroken. Bij deze shows heeft Bruce zich een aantal keer crowd surfend in het publiek begeven, waarom doet hij dat nou niet als ik in die pit sta ......

6 oktober 2009

Warme schouders

Mosaic_vestje Voor de verjaardag van zus breide ik een cape voor warme schouders. Een patroon waarvan ze een half jaar geleden aangaf dat ze dat erg leuk vond, uit een Irish Knitting boek. Prachtige wol werd gekocht bij Penelope Craft en met heerlijke dikke naalden ging ik aan het werk. De cape ging zelfs mee naar de USA, want voor de vakantie was het nog niet af. Veel kwam er daar niet van breien, maar zo nu en dan toch een paar toeren kunnen doen (zoals bij de Grand Canyon). Het was het eerst breiwerk ooit dat ik heb geblokt (nat maken, in vorm leggen en laten drogen voor een betere pasvorm), het was best eng om het in bad te leggen, maar het eindresultaat was vele malen mooier dan daarvoor. Een bruin leren knoop maakt het geheel af en ... zus is er blij mee.

5 oktober 2009

40 Jaar Getrouwd

Afgelopen zaterdag was een bijzondere dag doordat m'n ouders 40 jaar getrouwd waren. Alle reden dus om ze in het zonnetje te zetten. We begonnen de dag met een uitgebreide brunch waarbij tussendoor wat cadeau's gegeven werden, er werden bloemen bezorgd en kaarten door de bus gestopt. Zo werd de ochtend middag en werd na een kleine rust sessie de feestkleding aangetrokken. De taart werd aangesneden en voor we het wisten kwam de door ons vooraf gereserveerde Chevrolet Impala voorrijden, dit tot grote verrassing en vermaak van het bruidspaar. Hierin werden zij naar de feestlocatie gereden, waar we een heel gezellige avond beleefden.

40 jaar getrouwd

29 september 2009

Chinle, Arizona - Denver, Colorado

De laatste dagen van de vakantie besteden we wat minder tijd aan de omgeving en duiken wat shopping malls in. Toch zien we onderweg nog het nodige, zo worden we door een 70-jarige Navajo dame rondgeleid in canyon de Chelly (spreek uit Chez). In een Jeep rijden we door de zanderige canyon naar de verschillende overblijfselen van de Navajo die hier vroeger woonden. Hier en daar bieden de huidige generatie Navajo hun waar aan, zo verkopen ze prachtige sieraden en ook mooie schilderijen. We verlaten de canyon en gaan op weg naar Albuquerque, New Mexico. Onderweg komen we antieke auto's tegen en op de radio luisteren we naar E Street Radio. 24 uur per dag Bruce op de radio! Helaas vindt manlief dit niet goed en wordt er regelmatig naar een andere zender geswitched. In Santa Fe maken we een (te) korte stop, wat een leuke stad. Leuke sfeer, mooie gebouwen. De stop zeker waard. Taos Pueblo is het enige door native americans bewoonde dorp dat op de UNESCO werelderfgoedlijst staat. Het maakt het heel bijzonder om te zien dat mensen in de huidige tijd nog leven in deze woningen. In de meeste huizen kun je terecht voor Indian art, sieraden, drums, dreamcatchers, prayer sticks etc. Dit maakt het iets minder authentiek. Er liep een hele club, behoorlijk asociale, Duitsers door het dorp. Hen eenmaal ontwijkend konden we op ons gemak door het dorp lopen. We verlaten New Mexico en komen terug in Colorado, daar waar de reis ook begon. Een stop in Colorado Springs valt enigszins in het water door een enorme thunderstorm. We vluchten een restaurantje in terwijl de regen en hagel neerklettert en onweer behoorlijk flitst en dondert. Zelfs na de lunch is het nog niet droog en we rennen naar de auto. Dan gaan we op weg naar Denver waar we de laatste paar nachten van de vakantie verblijven, we nemen het ervan en betrekken een ware suite. Denver is een erg leuk stad met mooie gebouwen, heel veel kerken, de nodige malls en een geweldige boekwinkel; Tattered Cover Book Store. Hier voelde ik me helemaal thuis, 3 verdiepingen boeken en tijdschriften, een cafe waarbij je dus tussen de boeken eet, sofa's waarop je liggend kunt lezen (en slapen zo laten een aantal bezoekers zien), waarom hebben we niet zoiets in Nederland? In Denver eindigde onze trip, helaas veel te snel naar onze zin. Terugkomen doen we zeker, dit gebied heeft zoveel te bieden en wij hebben nog maar een heel klein stukje gezien.

Chinle, AZ - Denver, CO

28 september 2009

Torrey, Utah - Chinle, Arizona

Het is vrijdag 11 september, we rijden naar het zuiden over de Scenic Byway 12. Er zijn veel overlooks om het mooie landschap te kunnen bekijken. We rijden een stukje van de Burr Trail om een slotcanyon te bekijken en vervolgen onze weg via Escalante naar Bryce Canyon NP. Het park is groot en met name het amphitheater gedeelte is prachtig. Al die hoodoos (zoals de spitsen worden genoemd) en de rode kleur zijn indrukwekkend. Afzakken in de canyon doen we ook, door een kleine wandeling te maken. Het afdalen gaat vrij gemakkelijk, terug omhoog is een hele klim. Van beneden ervaar je het geheel totaal anders dan boven. Een naderende thunderstorm zorgt ervoor dat we sneller terug naar boven gaan, met onweer wil je niet daar beneden zijn. De volgende ochtend rijden we op tijd naar Zion, het is dan nog redelijk rustig. We komen het park in via de oostingang, waar je 2 smalle tunnels door moet, voordat je bij de parkeerplaats bent. Je kunt het park niet met eigen vervoer in, er rijden bussen af en aan om iedereen het park in te krijgen. Hier kun je uitstappen wanneer je wilt en dan later weer opstappen. De trail die wij wilden lopen, was afgesloten wegens een 'landslide', we blijven dan ook in de bus zitten en maken zo een tour door het park.Via de oostingang moeten we er ook weer uit, door een ongeluk staan we enige tijd vast voor de tunnel, maar kunnen met vertraging toch onze weg vervolgen. Het duurt niet lang voor we de grens met Arizona oversteken en de Grand Canyon North Rim zich voor ons uitstrekt. Hier wordt je echt stil van, wat een enorme kloof. Aan de noordkant van de canyon heb je veel bomen, is de temperatuur aangenaam en is het een stuk rustiger dan aan de zuidkant. Zo kunnen we er dan ook echt van genieten. Via de Vermillion Cliffs, waar de lage avondzon prachtig op schijnt komen we aan bij de Cliff Dwellers Lodge. Een geweldige accommodatie waar je bij het oprijden van het terrein je direct thuis voelt. Een hele relaxte sfeer, het ligt in the middle of nowhere, fantastisch eten en prachtige omgeving. Dreamer, de hond van de ober, was niet van onze tafel weg te slaan. Om 2100 uur ging de buitenverlichting uit en dan zie je ineens een geweldige sterrenhemel, zoiets hebben we nog nooit gezien. Overal waar je kijkt zijn sterren te zien, we bewonderen dit samen met 'de buren' Shane en Michelle, met wie we aan de praat raakten tot middernacht. Met een heerlijk ontbijt achter de kiezen gaan we weer op weg en bezoeken Antelope Canyon, beheert door de Begay family, de oorspronkelijke gebruikers van dit Navajo land. De canyon is echt een prachtig wonder van de natuur, diep rode kleuren en vreemde vormen zorgen voor een waar spectakel. De tour duurt een uur waarbij je ruim voldoende tijd hebt om alles goed te zien. Monument Valley is het volgende doel, als we hier aankomen breekt net een behoorlijke regenbui los. We besluiten dan ook niet het park in te gaan, maar van de weg wat mee te pikken van de uitzichten.

Torrey, UT - Chinle, AZ

27 september 2009

Moab, Utah - Torrey, Utah

We zijn 2 nachten in Moab en hebben de 2e dag alle tijd om Canyonlands NP te bezoeken. Tijdens het ontbijt zegt Keith, eigenaar van de B&B, dat we met onze auto makkelijk de The Shafer Trail kunnen rijden. Dit is een off road weg waar je onderlangs door het Canyonlands park rijdt. De trail is nog veel langer, maar de Shafer trail eindigt bij de ingang van het park op de normale weg. We bekijken de kaart en Keith overtuigt ons het te doen, 'It's great fun!'. Met een voorraad drinken en eten in de auto gaan we op weg. Het eerste stuk is nog normaal geasfalteerd, maar dan begint het zand, het stof, de kuilen en rotsen. 4 Uur lang hobbelen we door dit bizarre land. De uitzichten zijn prachtig, de weg vreselijk. Meerdere malen roep ik uit dat we dit niet hadden moeten doen, want we hebben een huurauto en hoe krijgen we die hier heelhuids door? Manlief stuurt onverstoorbaar door, iedere kuil of hobbel analiserend en sussend dat we nu het ergste wel hebben gehad om vervolgens bij de volgende bocht er achter te komen dat een nog grotere uitdaging wacht. We stoppen regelmatig om de prachtige omgeving tot ons door te laten dringen. Wist u dat de slotscene van de film Thelma & Louise hier is opgenomen, waarbij de auto naar beneden stort? We slingeren een heel stuk langs de Colorado en bezoeken de Musselman Arch. Een grote boog over een diep dal, waar je zelfs overheen kunt lopen. Manlief doet dit dan ook, ik kijk van afstand toe. Om weer op de normale weg te komen moeten we vanuit het dal omhoog slingeren en dan rijden we ineens weer op vlakke grond. De auto is 1 rood stofmonster, maar dankzij manlief ongedeerd uit de strijd gekomen. Nu kijken we neer op het dal waar we even daarvoor nog reden. Je zit de weg slingeren met daarop hele kleine autotjes. De uitzichten hier zijn ook erg mooi. We hebben onze zinnen gezet om de zonsondergang in het Dead Horse Point State Park te bekijken. 10 Minuten voor zonsondergang komen we uit bij deze canyon en krijgen een prachtig natuurverschijnsel te zien. De volgende dag doen we iets rustiger aan en rijden naar het Needle District van Canyonlands, we maken er een korte wandeling en komen zelfs langs Marie's Place, ondanks zijn belofte 'Meet you at Marie's Place' was Bruce er helaas niet. We rijden door naar Bluff waar we deze B&B vooraf hadden gereserveerd. We zijn het dorp al weer bijna uit voordat we in de gaten hebben dat het Bluff is. Wat een gehucht! De B&B is prima en nadat we door het dorp gelopen hebben vinden we een geweldig restaurant, San Juan River Kitchen. De kok loopt in korte broek, pet op de kop en een bloemtjes schort rond maar kookt heerlijke maaltijden. We laten Bluff achter ons, het is dan inmiddels 10 september. We rijden langs The Valley of the Gods, een soort Monument Valley in het klein en gaan naar het Natural Bridges NP. Een klein park met een aantal grote arches. Naar 1 van die bogen lopen toe, manlief daalt zelfs af tot de voet, het is even zoeken op de foto maar hij staat er echt. Door het Glen Canyon park rijden we verder om even bij Lake Powell te stoppen. De Colorado laten we hier ook achter ons, deze komen we later weer tegen. Capitol Reef NP doet gemoedelijk aan met fruitbomen, een oud schoolgebouw en ook hier weer de impossante bergen. In Torrey vinden we de B&B die we gereserveerd hadden snel, the Schoolhouse ziet er goed uit, de kamer is erg mooi, jammer dat we alleen 4 trappen opmoeten met de koffers. Hiervoor staat dan wel weer een geweldige massagestoel in de kamer waar manlief dan ook graag in gaat zitten na al dat gesjouw. Het aantal foto's dat op deze 3 dagen genomen is, was zo enorm dat de slideshow hieronder ook behoorlijk wat foto's bevat.

Moab, UT - Torrey, UT
Torrey Schoolhouse

26 september 2009

Jackson, Wyoming - Moab, Utah

Dag 4, 5 en 6 van onze reis. De ingang van het Grand Teton NP is niet ver van Jackson, we zitten dan ook al snel in een bootje op Jenny Lake in het park. Het brengt ons naar een plek waar we een mooie wandeling maken. Op de terugweg vliegt er een Bald Eagle over de boot, geweldig. De bergen zijn indrukwekkend, de uitzichten mooi. We drinken koffie bij een lodge en vervolgen onze weg naar het aangrenzende Yellowstone NP. Hier zien we bisons, hele grote bisons die vlak langs de auto lopen. We rijden naar de watervallen in het canyonlandgebied en vervolgens naar het geiser district. Onderweg zien we allerlei beesten, herten, een vos, elk en nog meer bisons. Ze veroorzaken zelfs lange files omdat iedereen er foto's van wil maken. Bij de geisers is de Old Faithful wel het bekenst, deze spuit ca. iedere 90 min. Ook als wij er zijn schiet het water hoog op, bijzonder om te zien en horen. Er zijn nog veel meer geisers en andere thermische activiteiten te ontdekken en we maken een wandeling langs allerlei pruttelende bronnen en geisers. Het liefst had ik hier nog uren rondgelopen, maar het begint te schemeren en we moeten nog een motel voor de nacht vinden. Doordat het schemert komen er veel herten de bossen uit op zoek naar voedsel en water. Mooi om te zien, ook nu in file, want iedereen rent uit de auto als er iets van een dier in zicht komt. Het is Labor Day Weekend en erg druk in West Yellowstone, gelukkig vinden we er nog een kamer. Wyoming is dan inmiddels Montana geworden, staat nr 4 waar we komen. De volgende dag is een lange reisdag naar Salt Lake. We rijden door Idaho, precies staat nr. 5, door glooiend landschap en veel leegte. Vlak voor Salt Lake nemen we de afslag naar Antelope Island, een eiland gelegen in The Great Salt Lake. Er is 1 weg op het eiland, hier vandaan heb je mooie uitzichten op het eiland, het meer en de omgeving. Ook hier lopen de nodige beesten rond. Dan rijden we naar de stad en bezoeken Temple Square. De Mormonen hebben hier de nodige gebouwen neergezet, het zijn er zo veel en zo groot dat het een beetje overdreven aandoet. Het is zondag, de stad is verder bijna uitgestorven. Op maandag rijden we naar Moab, hier hebben we vooraf een B&B gereserveerd. Als we hier aanbellen voelen we ons direct thuis. AdobeAbode blijkt een goede keus te zijn. Als u ooit in Moab bent, reserveer dan hier een kamer! Bijna het hele huis staat tot je beschikking, je kunt alles pakken wat je wilt. Bier staat koud, je kunt boeken of landkaarten lenen, tv kijken of poolen, in de hottub buiten, noem maar op. Aan het eind vd middag is het iets afgekoeld en rijden we naar Arches NP. Dit is een prachtig park, we rijden er doorheen en lopen een paar trails. Juist aan het eind vd dag is het hier heerlijk, de temperatuur is aangenaam en al het rood kleurt prachtig op. Wat een plek! (klik weer op de landkaart, van AdobeAbode heb ik een aparte slideshow gemaakt).

Jackson WY - Moab UT
AdobeAbode

25 september 2009

Boulder Colorado - Jackson Wyoming

In de eerste 3 dagen van de vakantie reisden we van Boulder, Colorado naar Jackson in Wyoming. Boulder is een erg leuke universiteitstad, heel gemoedelijk, leuke sfeer en ... veel fietsers. Boulder heeft ook een geweldig theehuis waar we op de 1e vakantiedag genoten van een heerlijk ontbijt. De thee was heel bijzonder, het ontpopte van een soort pit in een bloem naarmate het langer stond. The homemade granola, hmmmm om je vingers bij op te eten en ook de blueberry pancakes smaakten voortreffelijk. Op de weg naar het Rocky Mountain NP reden we door Nederland, dat moest natuurlijk vastgelegd worden. The Trail Ridge Road voerde ons door het Rocky Mtn NP, het slingert omhoog tot boven de boomgrens. Waar je in het begin veel naaldbomen hebt, zie je boven de 11000 feet geen bossen meer maar toendra's. Hier is het ook behoorlijk fris. Kuddes beesten (voornamelijk Elk) grazen hier, we zien de Pica (een soort hamster) en naarmate we weer afzakken ook chipmunks en de nodige vogels. We steken de Continental Divide over en volgen dan lange tijd de Colorado River. Met een overnachting in Steamboat Springs gaat de reis door naar het Dinosaur National Park. Colorado is dan inmiddels verruild voor Utah en in deze streek zijn skeletten opgegraven van Dinosauriers, vreemde gedachte dat die hier geleefd hebben. Het landschap lijkt wel op de maan, heel bizar. Bij The Flaming Gorge worden we even stil van het prachtige uitzicht, prachtig blauw water en rode kliffen. Hier staan we ook oog in oog met een kudde Big Horn Sheep, gelukkig geen volwassen mannetjes dus geen grote horens om bang voor te zijn. We rijden door naar Rock Springs, Wyoming, de derde Amerikaanse staat waar we aankomen. Hier overnachten we om de volgende dag via een scenic Byway naar Jackson te rijden. We bezoeken South Pass City, een ghost town waar tijdens de Gold Rush in 1800  het grote geluk werd gezocht. Je waant je een beetje in 'het kleine huis op de prairie'.  Op een mooie bergpas slingeren we een bocht om en staan dan ineens vast in roadworks (for the next 11 miles). Voordat we in cowboystad Jackson aankomen krijgen we een mooi zicht op de Grand Teton Mountains voorgeschoteld. Deze bergen zullen we de volgende dag nog uitgebreid gaan zien. In Jackson eten we in dit steakhouse waar cowboy Steve ons een geweldig lekkere maaltijd serveert. Klik op de kaart hieronder om de diashow te starten.

Boulder, CO - Jackson, WY

23 september 2009

60!

Happy Birthday 60

Brucespringsteen2009001_2 

22 september 2009

What a trip!

De afgelopen 3 weken wilde ik iedere dag een foto laten zien van al het moois dat we zagen tijdens onze vakantie. Een inbraak in de straat en door de campagnes om voorzichtig te zijn met wat je op internet zet deden mij besluiten om toch maar niet aan te geven dat reisreus op vakantie was. Erg jammer, want boy hebben wij veel gezien! Nu we terug zijn wordt er dus een inhaalslag gemaakt, de komende tijd kunt u de nodige foto's aanschouwen. Door 6 staten reden we, waar we ca. 10 nationale en een paar staats parken bezochten, de wandelschoenen hebben hun diensten bewezen, we kwamen bij Mormonen en Indianen. Reden over hoge bergtoppen in de Rockies, door bossen, toendra's, badlands, maanlandschap en woestijn, sliepen in prachtige B&B's, maar ook dubieuze motels. Zijn nog steeds niet gewend aan het 'Hi, how are ya today' bij iedere stap die je over een drempel zet en dat je je auto niet op slot hoeft te doen en de voordeur gewoon open blijft 's nachts. De 3 weken hadden wel 3 maanden mogen duren. Koe reisde zoals altijd ook nu weer met ons mee en beleefde allerlei avonturen. Om de fotoreeks te beginnen, hieronder een diashow (klik op de foto) van koe in the USA.

Koe in the USA