reisreus.web-log.nl

Februari

Alweer de laatste dag van de maand. Februari stond vooral in het teken van de Spelen, zowel Olympisch als Ravelympisch. Heerlijk om 2 weken lang iedere avond naar Olympische sporten te kijken. Veel sporters heb ik bewonderd om hun prestatie, meegeleefd met teleurstellingen, gelachen om de bloopers, afhakers voor gek verklaard en gejuichd om medailles. Met zo veel moois om naar te kijken bleven mijn eigen prestaties op de Ravelympics scarf super G achter. Het is me niet gelukt om de sjaal in 2 weken af te krijgen, ik ben zo'n beetje op de helft. Geen medaille voor mij dus.... Het was ook de maand van heel drukke werkdagen, waarbij mij de routine nog ontbreekt om alle werkzaamheden snel en efficient uit te voeren. Waarbij werk zich opstapeld en de eerste 'aanvaringen' met artsen zich voordeden. Verder was er deze maand de erg leuke boekpresentatie van Nancy Marchant, genoten we van een dagje in deze sauna, aten we voor het eerst echt kaasfondue, viel het zoveelste kabinet Balkenende en is de sneeuw eindelijk weg. Morgen is het maart, zoals gister al gemeld, laat die lente maar komen.

(foto door manlief, locatie: Muiderslot)

De lente komt er aan!

More Cowbells Please

Met zweet op het voorhoofd en verkrampte vingers van het breistokken vasthouden, brei ik tot het uiterste om mijn deelname aan de Ravelympics succesvol te maken. De Scarf Super G is behoorlijk pittig, net als de bij olympische dames Super G, vliegt er bij mij ook wel eens een steek uit de bocht. Ik zet mezelf doelen bij welke toer ik aan het eind van de avond wil zijn, maar die finishlijn haal ik vaak niet door dichtvallende ogen. Het resultaat na 1 week is mooi, maar met de wetenschap dat er nog maar 1 week te gaan is lijkt het halen van Ravelympics goud niet haalbaar. Onderstaande foto geeft een beeld van de start, de stand op woensdag en de stand van vandaag. More Cowbells please, I need it!

Witte sporen in de sneeuw?

Lopend op de besneeuwde stoep vergezelde mij gisteren heel veel vogelpootjes. Bij het zien van al die afdrukken, moest ik ineens denken aan een boek dat ik vroeger als kind gelezen heb. Een boek dat ik heel mooi vond, maar waar ik nu geen flauw idee meer van heb waar het over ging. Zittend in de tram peinsde ik over de titel, een oranje kaft schoot me te binnen en de titel die boven kwam borrelen was 'witte sporen in de sneeuw'. Een absurde titel natuurlijk, want witte sporen zie je niet in de sneeuw! Vandaag zocht ik het Internet af en vond het boekje, zelfs de versie met oranje kaft dat ik me herinnerde. Op bol.com las ik de beschrijving en blijkt het een verhaal met christelijke achtergrond te zijn, haha. Dat herinnerde ik mij dan weer niet, oma zou trots op me zijn. Bij het lezen van de omschrijving gaan er geen bellen rinkelen en het o ja gevoel blijft weg. Ik weet gewoon echt niet meer hoe het verhaal gaat. Met de titel zat ik wel in de goede richting; 'Sporen in de sneeuw'. Waar een paar vogelpootjes al niet toe kunnen leiden.

New Jersey Power

Op m'n I-pod luister ik naar Bruce en ineens overvalt me een gevoel. De kracht en energie die hij in zijn nummers stopt, komt bij me binnen en geeft me een soort boost. Het gevoel dat bij ieder concert van Bruce de overhand heeft en me die avond heel gelukkig maakt. Dat gevoel was er ineens heel even, terwijl ik zo maar op straat loop. Een gevoel dat je wilt vasthouden, maar ook ineens weer is verdwenen. Dan besef ik weer hoe belangrijk deze meneer uit New Jersey voor me is en hoe raar dat eigenlijk is, want ik ken de beste man helemaal niet. Terwijl ik verder loop luister ik naar 1 van mijn favoriete nummers: 

Let the games begin

Begint bij u het Olympische gevoel ook al te komen? Nog een paar dagen en dan begint de sport explosie, zoveel mogelijk wil ik zien op TV. Door het tijdsverschil met Vancouver en de broodnodige nachtrust, ben ik aangewezen op de herhalingen. Sporten waar ik normaal geen aandacht aan besteed, zijn tijdens de Olympische Spelen ineens heel interessant. De biathlon is daar een heel goed voorbeeld van, maar ook skien, kunstrijden, bobslee rijden en zelfs curling wordt boeiend. Feitjes over athleten sla ik op om ze na de Spelen direct weer te vergeten, maar tijdens die 2 weken wil ik alles weten. Het programma ligt al opengeslagen klaar. Voor Nederland is het zaterdag as. om 21.00 uur spannend, dan wordt de 5 km. schaatsen voor mannen verreden. Misschien de eerste medailles?

Voor mij begint met de start van de Spelen ook een ander evenement, de Ravelympics. Ravelry is een internationale brei gemeenschap op Internet. Zoals sporters zichzelf uitdagen met het behalen van nieuwe records en het winnen van de medailles tijdens de Olympische Spelen, zo dagen wij breiers onszelf uit tijdens de Ravelympics. Dit evenement start en eindigt op hetzelfde moment als de Olympische Spelen. Het is de bedoeling dat je tijdens de openinsceremonie aan een brei project begint, wat dan bij de sluitingsceremonie klaar is. Het moet wel een uitdagend project zijn, dus geen pannenlap of I-pod hoesje. Ook de Ravelympics bestaan uit verschillende disciplines, zo heb je b.v. de Beading Biathlon (voor breiprojecten met kralen), Cable Cross-Country (voor alles met kabels), Felting Freestyle (voor alle vilt projecten), Hat Halfpipe (breisels voor op je hoofd vallen in deze categorie), Mittens Moguls (handschoenen ed) etc. Zelf komt ik uit in de categorie Scarf Super-G, met een zeer uitdagend brei patroon. Verder maak ik deel uit van de Nederlands Ravelympische Ploeg; Team Pootje Over. De training bestond uit proeflapjes breien van het patroon, een speciale opzetmethode oefenen, de juiste naalden kiezen en de arm- en nekspieren los maken. Ik ben er klaar voor, Let the games begin!

Vriezen

Nu we de zoveelste vorstperiode zijn ingegaan, zal het strooizout tekort vast snel weer aan de orde zijn. Gelukkig is hulp onderweg.

IJspret is Breipret

Gisteren om 13.00 uur stroomde het ateliergebouw van het Rijksmuseum vol met, voornamelijk, dames. Vergezeld van grote tassen, tassen met wol en breipennen. Voorzien van breipatroon trok het gezelschap de ontvangstruimte in waar het zo vol was dat het leek of je in kakelende sauna terecht gekomen was. Met geklets, tikkende naalden en vooral hitte werd de ruimte gevuld. Ramen gingen open en met onze breiclub Amsterdam vonden we nog een lege tafel achterin de zaal. De organisatie legde uit hoe de middag er uit zou zien en menig camerateam liep rond, zo was daar AT5 en het Parool. Om 14.00 uur verhuisde de eerste groep een verdieping naar beneden, waar een conservator van het museum vertelde over de kleding die op de 17e eeuwse schilderijen van Hendrick Avercamp te zien zijn. Daarna vertelde een andere conservator over de walvisvaarders uit diezelfde tijd en dan vooral over de wollen mutsen die gevonden zijn in menig grafkist uit die tijd. Die muts werd, met behulp van het eerder uitgedeelde patroon, door de deelnemers gebreid tijdens deze leuke verhalen. Na een uur was dit gedeelte afgerond en wisselden de groepen elkaar af. Wij vertrokken weer naar boven, waar we nog gezellig napraatten en breidden natuurlijk. Nog geen enkele muts was af toen we het gebouw aan het eind van de middag weer verlieten, maar dit zal in de komende dagen zeker het geval zijn.

Brijksmuseum

Ingewikkeld

Het vestje is af. Het kostte me bijna 6 weken, dat viel wat tegen. Onder het toeziend oog van de dames poes zette ik de diverse onderdelen aan elkaar en wikkelde mijzelf daarna in het eindresultaat.